Русский
English
1965 жылы құрылған
1977 жылы қаланың 15 көпшілік кітапханалары Орталықтандырылған кітапхана жүйесіне біріктірілгеннен кейін, кітапхана Орталық қалалық кітапхананың функцияларын орындай бастады.
Біз жылына 12000 азаматқа қызмет көрсетеміз
Жыл сайын 12 мыңнан астам қала тұрғындары кітапхананың қызметтерін пайдаланады, оларға 81 мың данадан астам кітаптар мен журналдар таратылады. Кітапханада сирек кездесетін кітаптар жинақталған. …
Кітапхананың бағыты
Орталық қалалық аурухана қала тұрғындарын барлық білім салалары туралы ақпаратпен қамтамасыз етеді. 2002 жылдан бастап компьютерлік технологияларды енгізу жұмыстары басталды. Кітапхана Интернетке қол жеткізді.
Серикжан Аманжолович Ищанов 1966 жылы 24 наурызда дүниеге келген. 1980 жылы №5 мектепті бітіргеннен кейін, электр және газ дәнекерлеушісі мамандығын таңдап, №77 кәсіптік техникалық училищеге түсті. Содан кейін ол армия құрылыс батальонында қызмет етіп, Қостанай облысындағы әртүрлі құрылыс алаңдарында жұмыс істеді.
Оның мазасыз жаны оған бір жерде ұзақ тұруға мүмкіндік бермеді. Оның шамадан тыс энергиясы болды, сондықтан ол тыныштық таппады. Ол үнемі өз жолын іздеді. Ол алғаш рет Сальвадор Далидің кенеп көшірмесін салған кезде оны аяғының астында сезінді. Содан кейін оның табынушыларының: Брюс Лидің, Виктор Цойдың және Владимир Высоцкийдің портреттері пайда болды. Осылайша дәнекерлеуші суретші болды.
Бірақ бір күні ол мүсін жасауды өзінің міндеті деп шешті. Ищанов 25 жасқа толғанда, каратэ жаттықтырушысы одан Владимир Высоцкийдің саздан жасалған мүсінін жасауды сұрады. Бұл оның шығармашылық мансабының басталуына түрткі болды. Қолдары қылқалам мен қашауға созылды, ал картиналар мен мүсіндерде бейнеленген туындылар дүниеге келді. Мүсінші ағашпен жұмыс істегенді ұнатады – ол жылы, жаңғырықты, тірі, ал мүсінде жеңіл дерлік.
Шебердің коллекциясында ағаш пен қоладан жасалған шамамен 80 туынды бар. Оның қарағай мен қарағаштан жасалған ағаш мүсіндері сызықтар мен реализмнің нәзіктігімен таң қалдырады. «Мен спортшыларды бейнелеуде ерекше шебермін; мен барлық динамиканы жеткіземін. Менің мүсіндерім негізінен интерьерге арналған. Менің алғашқы жұмыстарымның бірі қазақ нэцкесі (сүйектен, металлдан және ағаштан жасалған жапон мүсіндері – автордың ескертпесі) болды», - дейді мүсінші.
Серікжан Ищанов 1994 жылы Жаңғыру сыйлығының лауреаты. Оның мүсіндерінің бірі «Фламинго» Қазақстан астанасының жағалауында орнатылған. 2015 жылы ол Біріккен Араб Әмірліктерінде өткен Халықаралық халық қолөнері фестиваліне, сондай-ақ 8-ші халықаралық «Балта мерекесі» фестиваліне қатысып, онда «Қобыз ұстаған қыз» мүсінін ұсынып, төртінші орын алды. Оның жеке көрмелері Алматы мен Астанада өтті. Мүсінші сәулет өнерімен де айналысып, шағын сәулет формалары бойынша бірінші республикалық симпозиумға қатысты.
Серікжанның мүсіндері көрермендердің жүрегін жаулап, қиялын баурап алады, бұған баспасөздегі көптеген шолулар мен мақалалар дәлел бола алады.
Александр Михайлович Надеждин 1931 жылы 23 наурызда Қытай Халық Республикасының Харбин қаласында дүниеге келген. Харбин политехникалық институтын бітірген, Харбиндегі КСРО азаматтары қоғамы зауытының инженер-конструкторы болып жұмыс істеген. 1954-1955 жылдары Қазақстанға көшкеннен кейін Қостанай автожөндеу зауытының инженер-конструкторы, содан кейін механикалық зауыттың инженер-конструкторы болды. Көп ұзамай ол сол зауытта бас технолог, содан кейін бас инженер лауазымына ие болды. 1957-1959 жылдары Александр Михайлович Қостанай автотрестінің бастығы болып жұмыс істеді.
Содан кейін Рудный қаласына көшіп, «Востокметаллургмонтаж» трестінің Рудный монтаждау басқармасының шебері болып тағайындалды, өнеркәсіптік және тұрғын үй-азаматтық кешендердегі монтаждау жұмыстарын басқарды. 1963-1966 жылдары Александр Михайлович Рудный монтаж басқармасының бас инженері, содан кейін зейнеткерлікке дейін «Соколоврудстрой» тресті бас инженерінің орынбасары болып жұмыс істеді. Ол кен дайындау кешенін: ірі және орта бөлшектеу, кесектеу, магнитті ылғалды сепарация фабрикаларын салуға қатысты.
Александр Михайлович Надеждин «Үздік құрылысшы» белгісімен және басқа да наградалармен марапатталды.
2003 жылы Александр Михайлович Надеждин «Рудный қаласының құрметті азаматы» атағына ие болды, 2009жылы 23 қазанда қайтыс болды.
Игорь Борисович Качаев Екібастұз қаласында дүниеге келген, Рудный қаласының № 4 орта мектебін бітірген. Болашақ суретші менктепте оқып жэүргенде-ақ көп сурет сала бастады. Мұғалімдер оның бұл ерекшелігін байқап, оны редколлегия мүшесі етті.
1985 жылы Игорь Качаев Челябинск қаласындағы училищені «декоратор-безендіруші» мамандығы бойынша бітірген. Бірнеше жыл бойы РМЗ зауытында интерьерді безендірді, содан кейін өзін-өзі танытатын уақыт келгенін түсінді. 1989 жылдан бастап суретші өз жұмыстарын Рудный мен Қостанайда ғана емес, Алматы мен Новосібірде де ұжымдық және жеке көрмелерге қояды.
Өнерді жақсы білетін адамдар арасында ол әлемге өзіндік көзқарасы бар суретші ретінде танымал. Оның, суретші-модернистің атын 1994 жылы Қостанайда өткен «Абсурд логикасы» көрмесі жасады. Онда Рудный суретшілері өздерін бүкіл облысқа танытып, елорданың үздік галереяларына қойылатын суреттерді көрсетті.
Качаевтың артықшылығы – түсі. Сурет, композиция – барлығы екінші жоспарға шегінеді. Біздің көзімізге үйреншікті, оның еңбектеріндегі түс гаммасы жарқын спектрге айналады, біз кенет айналамыздағы әлемді пердесі ашылған көздермен қараған сияқты, әлем жаңа бояулармен ойнай бастады. Натюрморттар, пейзаждар, портреттер... ол өзін таң қалдырғанның бәрін суретке түсіреді. Суретті бірнеше сағат ішінде аяқтай алады немесе бірнеше апта бойы жұмыс істей алады.
1997 жылы Қостанайда Игорь Качаевтың «Степьмодерн» атты жеке көрмесі ашылды. Онда «техногенезис» стилінде орындалған жұмыстар ұсынылды. Даладағы карьерлер, өндірістік корпустар, бос жерлерде дат басқан түсініксіз мақсаттағы металл конструкциялар, Игорь картиналарында пейзаждың ажырамас, органикалық бөлігіне, оның «жандандырушы» орталығына айналады.
1999 жылы атақты суретші Геннадий Арбатский Качаевқа Новосібір қаласындағы «Красный угол» галереясында жеке көрме ұйымдастыруға көмектесті. Көрме сібірліктердің арасында үлкен табысқа жетті, ол ашық, таза түсімен ұнады. «Қазанның бұлыңғыр күзі қазақстандық суретшінің жарқын көрмесімен өрнектелді» - бұл келушілердің бірінің сөзі.
2001 жылы Игорь Качаев «Пейзаждағы пейзаж» жобасына қатысты. Бұл, шын мәнінде, ашық аспан астындағы көрме, кескіндемені алаңдататын сыртқы жарнамаға қарсы қою әрекеті. «Рудный - Қостанай» тас жолында Игорь Качаевтың пейзаждары бар үш биллборд орнатылды. Бұл суреттерді жүргізушілер жол бойында үш рет тамашалады, - нысандардың жылжуына қарай, көлемі ұлғайып, «өскен» сияқты. Бұл жоба аз ғана эстет-бағалаушыларға емес, облыстың барлық тұрғындарына арналған.
Игорь Борисович Качаев – Қазақстан суретшілер одағының мүшесі. Ол Алматыдағы қазіргі заманғы өнердің алғашқы халықаралық көрмесіне сарапшы-артсыншы ретінде қатысты, сондай-ақ өз жұмыстарын «Теңгри-Умай» халықаралық Алматы фестивалінде көрсетті.
Олег Сергеевич Осинцев 1946 жылы Өзбекстанның Ілиялы ауылында Арал теңізінің жағалауында дүниеге келді. Әкесі бухгалтер болып жұмыс істеді, әуесқой оркестрде ойнады, музыка жазды. Ол ұлы туылғаннан кейін майданда алған жарақатынан қайтыс болды. Рудный қаласына анасымен бірге 1955 жылы келді. Жылдам жиналған баракта тың игерушілердің үлкен отбасы өмір сүрді. Олег жан-жақты адам болатын – мектеп хорында ән айтып, сурет салған. Мектепте поэзияға қызығып, сол жерде өлең жазуға тырысты. Сегізжылдықты аяқтағаннан кейін Олег токардың шәкірті болды және көп ұзамай тәжірибелі шебер Иван Петрович Поповтың басшылығымен әмбебап токарь дәрежесін алды.
Бір күні Олег газетте «Рудненский рабочий» жанындағы әдеби топтың кезекті отырысы туралы хабарландыруды оқып шықты. Жазушыларды, тіпті өз туындыларын басып шығаратындарды көруге қызығушылықтан бірінші рет барып, біржола қалды. Мұнда да ол сияқты станоктардан, құрылыстан келген адамдар болды, олардың поэзияға әуестенуі біріктірді. Олардың ешқайсысының әдеби тәжірибесі болған жоқ. Бірақ талқылаулардағы атмосфера достық, ойға азық берді, сөзге қатаң, сыни көзқарас қалыптасты.
Әдеби бірлестіктің мүшелері гастрольдік концерт бригадасына айналды. Құрылыс алаңдарында, салынып жатқан комбинат цехтарында, карьерлерде, ашық аспан астында өнер көрсетті. Дала еңбеккерлеріне далада қандай қала тұрғызылып жатқанын және онда тұратын керемет адамдарды поэтикалық жолдармен сипаттау үшін барды. Олег Осинцев жұмысшы аудиторияларында жиі қонақ болатын, оқушы жастар алдында көп сөз сөйледі.
Олег Сергеевич Осинцев поэзияда әрдайым жұмыс тақырыбын дамытты, себебі ол көп жылдар бойы ССКӨК бөлімшелерінің бірінде жұмыс істеген. Және таң қаларлық нәрсе: шығармашылыққа деген ұмтылыс жауап реакциясын туғызды – қиялмен жұмыс істеуге деген ұмтылыс. Осинцевтің рационализаторлық ұсыныстары өндіріске енгізілді. Токардың жұмысы ұнады. Бірақ қалаға кен өндіру атауын берген іске тікелей қатысы болғанын қалады. Сондықтан ол ұсақтау қондырғысының машинисі мамандығына ие болды, содан кейін ССКӨБ АҚ № 3 ұсақтау-байыту фабрикасында жұмыс істеді.
1966 жылдан бастап қалалық және облыстық газеттерде өлеңдер жариялай бастады, ал уақыт өте келе оның шығармалары «Казахстанская правда» және «Ленинская смена» республикалық басылымдарында да жарық көре бастады. Оның өлеңдері Светлана Ягмурованың «Ән айтамын саған, менің өлкем» атты очерк кітабында, сондай-ақ Ресей мен Қазақстанның «Литературная учеба», «Нива», «Пигмалион», «Берега», «Костанайские новости», «Рудненская лира» атты түрлі журналдар мен газеттерде жарияланған. Олег Осинцевтің өлеңдері «Тың меридиан», «Махаббатпен түсіндіру», «Жаңа күн», «Қазақстанның маржан поэзиясы» ұжымдық жинақтарында, «Арқа» альманахында басылған. Ол «Звездный тоннель» өлеңдер жинағының (1997 ж.), сондай-ақ 2001 жылы «Челябинск Баспасөз үйі» (Ресей) баспасында жарық көрген және ақынның шығармашылығы туралы толық түсінік беретін «Музыка души» поэтикалық кітабының авторы.
Оның өлеңдері нысаны жағынан да, мазмұны жағынан да сан алуан. Онда ақын әлем мен адамға деген көзқарасын жан-жақты ашып көрсетеді. Ол жер бетіндегі қадамдарымыз бен ойларымызды іздейді, табады және поэтикалық бейнелерге айналдырады. Олег Осинцевтің өлеңдерін оқып қана қоймай, ән айтады. Оның бір өлеңіне «Қос үнсіздік» әні жазылған.
Олег Осинцев - «Әлем халықтарының өнері» Мәскеу қауымдастығы сыйлығының лауреаты (1997 ж.), Қазақстанның жас жазушыларының Павлодарда өткен аймақтық жиналысының қатысушысы (1975 ж.), бес жыл бойы Б. Майлин атындағы облыстық әдеби бірлестігінің мүшесі. 1993-1998 жылдар аралығында қалалық «Рудненский рабочий» газетінің жанында «Кладезь» әдеби бірлестігін басқарды.
Сенім телефоны
8 (71431) 3 92 87
