2026 жылғы маусым айының мерейгері Мария Петровна Девятова

30 маусым

Мария Петровна Девятова

туғанына 100 жыл

(1926–2005)

    Мария Петровна Девятова 1926 жылы 30 маусымда Свердлов облысы Шаля станциясында дүниеге келді. 1944 жылы орта мектепті бітіріп Свердлов медициналық институтының педиатрия факультетіне оқуға түсті. Институтты 1949 жылы бітіріп, Мария Петровна Свердлов қаласының қалалық денсаулық сақтау бөлімінде инспектор болып жұмыс істеді. Сонан соң учаскелік педиатр болды. 1950 жылы ол Челябі облысының Коркино қаласына келді, онда инфекция бөлімінің ординатор-дәрігері болып жұмыс істеді және педиатрия учаскесін алып барды. 1954 жылы оны балалар консультациясының меңгерушісі етіп тағайындады. Күйеуінің  ССКБК-на жұмысқа ауысуына байланыст Девятовтар отбасы Рудныйға қоныс аударды. 1960 жылдың қазан айынан бастап ол учаскелік дәрігер болып жұмыс істеді, 1961 жылдың тамызынан – балалар поликлиникасының меңгерушісі, сонан соң 1981 жылдың қаңтарына дейін поликлиникалық бөлімнің бас дәрігерінің орынбасары болды. 1964 жылдан бастап Мария Петровна поликлиника меңгерушісі жұмысын физиотерапевтпен қоса атқарды, көп жылдар бойы қалалық балалар ауруханасында қалпына келтіру емі бөлімін басқарды. Бірнеше рет Қостанай, Харьков, Мәскеу қалалаларында курстарда біліктілігін арттырды. Педиатр-дәрігердің жоғары біліктілік санаты бар. Мария Петровна Девятова өз жұмысы үшін Еңбек Қызыл Ту орденімен, «Ерен еңбегі үшін» мерейтойлық медалімен, «Еңбек ардагері» медалімен марапатталды, Денсаулық сақтау саласының үздігі және КСРО құрметті доноры атағын алды, сондай-ақ көптеген қалалық, облыстық және республикалық алғыс хаттарға ие болды.        

Толығырақ

2026 жылғы маусым айының мерейгері Анелия Тимофеевна Шиповских

20 маусым

Анелия Тимофеевна Шиповских

туғанына 90 жыл

(1936–?**)

Шиповских Анелия Тимофеевна 1936 жылы 20 маусымда дүниеге келді. Минск  кітапханалық техникумды бітіргеннен кейін Белоруссия кітапханаларында жұмыс істеді. Ленинград мемлекеттік мәдениет институтын бітірді. 1960 жылы оны Қостанай облысы Рудный қаласының №1 кітапхана-филиалына меңгеруші етіп тағайындады. 1961 жылғы IV тоқсандағы социалистік жарыс  қорытындылары бойынша қалалық партия комитеті бюросының және қалалық кеңес атқару комитетінің шешімімен еңбекшілер депутаттары қалалық «Құрмет тақтасына» өндіріс озаттары және басқа да есімдердің қатарына – № 1 қалалық кітапхана меңгерушісі Анелия Тимофеевна Шиповских енгізілді. 1962 жылдың соңында оның басшылығындағы № 1 қалалық кітапханаға «Үздік кітапхана» атағы берілуімен диплом тапсырылды. Анелия Тимофеевна Шиповских: «Еңбек ардагері» (1990), «В.И. Лениннің туғанына 100-жыл толуына орай адал еңбегі үшін», «Тың жерлерді игергені үшін» медалдарымен, «Жаңа жерлерді игергені үшін», «Үздік жұмысы үшін», «Ауылдың мәдени қамқорлығының үздігі» белгілерімен марапатталған.  

Толығырақ

Қостанай облысындағы туристік орындарды ақпараттық ілгерілету бойынша медиа-жоспар шеңберінде

Әулие  Түркебай ата қабірі  Науырзым ауданында Өлеңді ауылының маңында Әулие Түркебай атаның қабірі орналасқан.Ол 19 ғасырдың басында өмір сүрді және емші ретінде танымал болды. Түркебайдың әкесі Ақанға да ерекше қасиет берілді, ол көреген болды, оның өткір көзқарасы одан 30-40 шақырым жерде болып жатқан оқиғаларды көрді. Оның анасы Үкі, Әулие Тастемірдің қызы, Қоянақ әулиенің әкесі Жолшараның туған әпкесі болған. Бірде Жолшара әулие өзінің әпкесі Үкіні алып жүру үшін жылқысының тізгінін Ақан ауылына қарай бұрып алды. Оның жұбайы Ақан дастархан басында отырып, ұлдарын шақырып олардың болашағын білгісі келді. Үлкен жиені Шегенбай туралы Жолшара ол сабырлы, байсалды, еңбекқор адам болатынын айтты. Жолшара әулие жеті жасар Түркебайдың басын сипап, оған ерекше қасиет берілетінін, оның есімі бүкіл қазақ халқына белгілі болатынын айтты. Уақыт өте келе онымен өзгерістер болады, абай болу керек. Түркебай қатты ауырып қалған кезде, ол түсінде ақ шапан киген адамды көреді. Ол балаға жанашырлықпен қарап, басын сипап, қолдары мен аяқтарын шешті. Кенеттен әулиенің бейнесі жоғалып, Түркебай мүлдем сау болып оянды. Осы кезден бастап ерекше қабілеттерге ие болған Түркебай адамдарды емдей бастады. Бірде оған құрдасы Жансегір Жәменкеұлы Бұхарадан оралмаған Ұлы туралы бірдеңе білуді сұрады. Саудагердің анасы ұлын аңсап, көп көз жасын төкті. Ол кезде саудагерлердің саяхаты бір жылдан астам уақытқа созылуы мүмкін еді. Түркебайата: «Бүгін менімен бірге дәм татып түнеп шық, ертең көрерміз», - деді. Таңертең шай ішіп отырып: «Ұлың сау, ол барлық малды сатты және қажетті заттарды сатып алды. Бүгін ол екі тұсаққа айырбастап, тақияны сатып алды, тек басына кигені сол еді, бірақ жел оны алып кетті, міне, оның барлық шығындары. Жақында үйге келеді». Шынында да, көп ұзамай жігіт ауылға тірі және сау болып оралды. Жансегір әулиеге ұлымен бірге батасын алу үшін келді. Түркебай ата тамақтан кейін: «Байбіше, бас киім әкел», - дейді. Бәйбіше тақияны әкеледі, онда бәрі жігіттің қойған белгісін көрді. Бірде Түркебай достарымен бірге Кіші жүзден таныстарын шығарып салуға бет алды. Бұл көктемде Аят өзені тасыған кезде болды. Жағалауда олар көптеген киіз үйлер мен атақты ақсақалдың жерлеу рәсіміне жиналған адамдарды көрді. Ұйымдастырған адамдар ас дәмін татуға шақырды, бірақ бұл жерден бір күндік өткел екенін ескертті. Содан кейін Түркебай әулие киіз үйде тамақ дайындап, оны босатуды бұйырды. Жайнамазды жайып, дұға оқығаннан кейін ол «Тарт! деді. Киіз үй осы жағаға орнын ауыстырды. Тамақтанғаннан және дұғаны оқығаннан кейін киіз үй кері қайтарылды. Түркебай ата қайтыс боларынан бұрын оған қабір салмауды және оны қоршамауды тапсырды. Әрекеттер болды, бірақ әр уақытта қоршау өртеніп кетті. Сондықтан оны жерлеу белгілері мен бағдары жоқ. Қабірге келген әрбір адам, дініне қарамастан, тасты жолдың жанындағы белгіге немесе қабірге қойып, әулиеден көмек сұрай алады. Сондай-ақ, жерлеу тастарының астына олардың сомасы жеті еселенген тиындарды қоюға болады, қалағаныңызға тілек білдіріп, оның орнына басқа адамдар қалдырған тиындарды алып, оларға тамақ сатып алуыңыз керек. Өлер алдында, Түркебай ата оның күші тағы 200 жылға сақталатынын айтты, сондықтан әлі күнге дейін оның жерленген жерінде адамдар шырақ жағып, аурудан айығу үшін құран оқиды.      

Толығырақ

В рамках медиа-плана по информационному продвижению туристических мест Костанайской области

Могила святого Тюркебай ата  В Наурзумском районе вблизи села Уленды находится могила святого Тюркебай ата.Он жил в начале 19 века и прославился как целитель. Отец Тюркебая, Акан тоже был наделён особым даром, он был дальновидным, его острый взгляд видел события, происходящие за 30 – 40 километров от него. А его мать Уки, дочь святого аулиеТастемира, была родной сестрой Жолшары, отца святой Коянак. Однажды Жолшарааулие завернул поводья своего коня в сторону аула Акана, чтобы проведать свою сестру Уки. Её супруг Акан, сидя за дастарханом, подозвал своих сыновей, желая узнать их будущее. Про старшего своего племянника Шегенбая Жолшара сказал, что он будет спокойным, уравновешенным, трудолюбивым человеком. Погладив по голове семилетнего Тюркебая, Жолшарааулие сказал, что он будет наделён особым даром, имя его будет известно всему казахскому народу. Со временем с ним будут происходить перемены, нужно быть осторожным. Когда Тюркебай сильно захворал, ему приснился мужчина в белом одеянии. Он с сочувствием посмотрел на мальчика, погладил его по голове и развязал ему руки и ноги. Внезапно образ святого исчез, а Тюркебай проснулся совершенно здоровым. С этих пор, наделённый уникальными способностями,  Тюркебай начал лечить людей. Однажды к нему обратился его сверстник Жансегир Жаменкеулы с просьбой узнать что-либо о сыне, который не вернулся из Бухары. Мать торговца пролила немало слёз, тоскуя о сыне. В то время путь торговцев мог продлиться не один год. Тюркебайата сказал: «Сегодня угостись и заночуй у меня, а завтра будет видно». Наутро за чаем сообщил: «Сынок твой здоров, весь скот он продал и купил нужные вещи. Сегодня он приобрёл такию, обменяв её на двух ярочек, только надел на голову, но ветер унёс её, вот и все его потери. Скоро вернётся домой». Действительно, вскоре парень вернулся в аул живым и здоровым. Жансегир пришёл к аулие с сыном, чтобы он дал своё благословение. После угощения Тюркебайата говорит: «Байбише, принеси головной убор». Байбише приносит такию, накоторой все увидели отметину, поставленную парнем. Однажды Тюркебай с друзьями направился проведать знакомых из Младшего жуза. Это случилось весной, когда разлилась река Аят. Надругом берегу они увидели много юрт и людей, собравшихся на поминальный ас известного аксакала. Устроившие поминки люди позвали отведать ас, но предупредили, что переправа в сутках езды от этого места. Тогда Тюркебай аулие сказал, чтобы они приготовили угощение в юрте и освободили её. Расстелив жайнамаз и прочитав молитву, он выкрикнул «Тяни!» Юрта с угощением переместилась на этот берег. После угощения и прочтения молитвы юрта была возвращена назад. Перед смертью Тюркебай ата наказал не строить ему могилу и не огораживать её. Были попытки, но каждый раз оградка сгорала. Именно поэтому его захоронение – бугор без знаков и ориентиров. Каждый пришедший к могиле, независимо от вероисповедания, может положить камень к знаку у дороги либо к могиле, попросив святого о помощи. Можно также положить под камни у погребения монеты, сумма которых должна быть кратна семи, пожелать, чего хотите, а взамен взять монеты, оставленные другими людьми, и обязательно на них приобрести еду. Умирая, Тюркебай ата сказал, что его сила сохранится ещё 200 лет, поэтому до сих пор у его захоронения люди зажигают свечи, читают Коран, чтобы исцелиться от болезней.  

Толығырақ

«Менің елімнің өткен тағдыры» кітабының бенефисі

21 мамырда Орталық қалалық кітапханада «Бір ел - бір кітап» акциясы аясында оқылуға таңдалған көрнекті қазақ жазушысы Қабдеш Жұмаділовтың романына арналған «Менің елімнің өткен тағдыры» кітабының бенефисі өтті Кездесу барысында Рудный политехникалық колледжінің студенттері автордың өмірімен және әдеби мұрасымен танысып, қазақ әдебиетінің дамуына қосқан үлесін талқылады, сондай-ақ жазушының басқа да белгілі шығармаларын еске алды. Қабдеш Жұмаділовтың шығармашылығында маңызды орын алатын ұлттық бірегейлік, тарихи естелік және Отанға деген сүйіспеншілік тақырыптарына ерекше назар аударылды.

Толығырақ

Ұлы Отан соғысы туралы «Тақырыпқа сай кітаптар»

Ұлы Отан соғысы туралы естелік ұрпақтан-ұрпаққа беріліп, ғасырлар бойы сақталуы керек. Біз соғыс туралы туыстарымыздың әңгімелерінен, кітаптардан, фильмдерден және өлеңдерден білеміз. Бұл тақырыпқа арналған көптеген кітаптар бар, олардың әрқайсысы өзінше ерекше және қызықты. Орталық қалалық кітапхана «Тақырыпқа сай кітаптар» онлайн жобасын жалғастыра отырып, Сіздердің назарларыңызға Ұлы Отан соғысы оқиғаларына іштей қарауға және Жеңістің қадірін түсінуге көмектесетін кітаптардың «сынамаларын»  ұсынады.

Толығырақ