2019 жылғы қазан айының мерейгерлері

23  қазан

Топорков Дмитрий Дмитриевич

Туғанына 115 жыл (1904-1965)

     Дмитрий Дмитриевич Топорков  1904 жылы Нижнетагильск заводы есепшісінің  отбасында дүниеге келді.  Свердловскіде ол училищені жақсы бағалармен аяқтап, кейін Бақалы кенорынында геологтың көмекшісі болып жұмыс істеді,Уральск ПТИ кен факультетінің геологиялық барлау бөлімінде  оқып,  1930 жылы кен инженері біліктілігімен бітіріп шықты. Жас, бірақ тәжірибелі маманды Свердловск қаласындағы Уралск қолданбалы минералогия институтына жіберіп, ол жерде 8 жыл жұмыс істеді. Оның қызметінің басты мазмұны Уралскдегі мырыш және темір кенін барлау болатын. Ол Уральск кенбасқармасында техникалық басшы және ірі кен барлау партиясының бастығы болды.

Қазақстанға оны республикалық кенбасқармасына бас инженер қылып жіберді. Бірақ кен барлау жұмысына қызығушылық оны Орталық Қазақстанға тартып тұрды.Бұл жерде ол Джездинск мырыш орынын зерттеді, Орталық Қазақстанның кешенді экспедициясының бас геологы болып жұмыс істеді. Уралск кенбасқармасына  мемлекеттік геологиялық бақылау  бастығы қызметіне жаңа ауыстырылымды  Дмитрий Дмитриевич ғылыми-зерттеу жұмыстарын аяқтауға жұмсады.1946жылы ол диссертация қорғап, геолого-минералогиялық ғылымының кандидаты  атағын алды.

Ол кезде Дмитрий Дмитриевичке атақты уралск тау кен инженері-кентанушы                А. А. Краснопольскийдің 1893 – 1899жылдары қазіргі Таран ауданындағы Аят өзеніне жасаған зерттеулердің  мәліметтерін  пайдалануды ұсынды. Топорков СССР Кеңестік халық комитетінің  геология ісі бойынша бөліміне   Аят темір-кен орынына  шұғыл барлау ұсынысымен  жүгінді. 1946 жылдың соңында Топорков біздің ауданға  Николаевк кентінде АЯТ кен барлау экспедициясын  ұйымдастыру тапсырмасымен келді. Свердловск қаласынан Николаевкаға «басқарушы десанттар» келді: ГРЭ бастығы Повалоцкий Ю. П., бас  инженер Попов В. А., бұрғылау шеберлігі  мектебінің жетекшісі Морфицын В. М. және басқалар. Сол кезден  экспедицияны қаржыландыру, оны әртүрлі техникамен және құрылыс материалдарымен жабдықтау  басталды. Уральск КБ жедел байланыс орнату үшін   ПО-2  ұшағын  ұшқын – майдангер  М. Г. Сургутановпен бірге жіберді.

2019 жылғы қазан айының мерейгерлері

18  қазан

Кудрявцева Наталья Владимировна

Туғанына 60 жыл(1959)

    Кудрявцева Наталья  Владимировна  1959 жылы 18 қазанда Рудный қаласындағы құрылысшылар  отбасында дүниеге  келді. Мектепті аяқтаған соң  № 64 ПТУ (қазір – №5) оқуға түсіп – «Кең ауқымдағы  кран машинисті»  тамаша мамандықтың иесі атанды.   Кең ауқымды кран машинисті болып істеп жүрген Наталья Владимировна өз орынын тапқандай болды. Құрылыстың қызықты тіршілігі оны бүтіндей баурап алды  және жас жұмысшы үшін басты құндылық бұл шығармашылық пен адамдармен араласу болды. Дәл осы уақытта «Современник»  халық театрында                   Л. И. Гайнутдиновадан жаттыға бастады. Оның нағыз мамандығы – дәл осы жерде екендігі анықталды.  «Современникте» Наталья Владимировна 10 жылдай еңбек етті. Осы жерде өзінің жолдасын кездестірді.  1981 жылы ұлы Евгений туылғаннан кейін УМР («Соколоврудстрой» тресті) ға емес, пионерлер және оқушылар сарайына жұмысқа шықты. Ол жерде «Синяя птица» театрына жетекшілік етті, режиссурадағы алғашқы қадамын жасады.

Наталья Владимировна Кудрявцева қойған тұңғыш спектакль – С. Маршактың «Двенадцать месяцев».1986 жылы  оны «Горняков» мәдениет сарайына  «Светлячок» балалар театрына жетекшілік етуге шақырды. Сол күннен бастап ол сол жерде еңбек етіп келеді.  1987 жылы Наталья Владимировна Кудрявцева Челябі облыстық  мәдени-ағарту училищесін үздік бағамен аяқтап, ал 1992 жылы – Челябі мемлкеттік  мәдениет және өнер институтын бітірді.  1990 жылы жастар театрын құрды. Алғашында ол миниатюрлық  театр болып басталғанымен, екі жыл өтпей жатып үлкен спектакльдерді сахналап, жастар театры атанды. Ол жерде әуесқой әртістер, жоғары сынып оқушылары, студенттер мен  жас жұмысшылар өнер көрсетті. 2010  жылы «Бац» «халық театры» атағын алды.  2011 жылы  оның өнерге қосқан үлесі  Меценаттардың облыстық клубында  режиссура  жанрында марапатталды.

2019 жылғы қазан айының мерейгерлері

17  қазан

Шкурина Августина Порфирьевна

Туғанына 85 жыл (1929-1989)

    Августина Порфирьевна Шкурина 1929 жылдың 17 қазанында дүниеге келді. Үш жасында ол әкесінен айырылды, екі ағасы соғыста қаза тапты, ал соғыстан кейін анасы да дүниеден  озды. Мектепті тастап кеткен  Августина алғашында колхозда, кейін Москва құрылыс мекемесінде жұмыс істеді. Комсомолдың қолдауымен ол Москва құрылыс техникумына оқуға түсті. Бітірген соң құрылыста жұмыс істеп, бүкілодақтық  инженерлік-құрылыс институтын сырттай бітірді.

1955 жылдың тамызында мәскеулік комсомолдармен бірге Рудный қаласына  ССКӨБ құрылысына келіп, енді ғана құрылған СРС трестіне қабылданды. Алғашында өндіріс инженері, кейін  монтаждау бөлімінде болып жұмыс істеген ол  комсомол ұйымының хатшысы болып  сайланды.  Тәжірибелі басшы  Дмитрий Григорьевич Оника  оның адамдарға деген шынайы қамқорлығын байқап, тұрмыс және кадрлар бойынша өзінің орынбасары етіп тағайындады. Рудныйдағы 30 жыл еңбек еткен жылдарында  Августина Порфирьевна трестің, қаланың және комбинаттың құрылуына қызмет етті. Оған басшылық, өзінің еңбек еткен ұжымы, партиялық және қоғамдық ұйымдар   мүлтіксіз сенді.

2019 жылғы қазан айының мерейгерлері

14  қазан

Галашов Александр Васильевич

Туғанына 80 жыл (1939)

    Александр Васильевич Галашов   1939 жылы 14 қазанда дүниеге келді. Ол Рудный қаласына белгілі фотограф, фотосуретші. Фотографиялармен танысу  1954 жылы  Александрдың  туған күніне әкесі «Комсомолец» атты кең пленкалы аппарат сыйлаған күннен басталды.Алғаш түсірілімдер – бұл әрине  ата-анасы мен қарындасы болды. Александр Васильевич Қиыр Шығыстағы  Приморск өлкесіндегі  байланыс взводында  әскери қызметте болды. Суретке түсірумен айналысқаны бұл жерде де көмегі тиді, басшылық оның суретке түсіре алатынын біліп дивизиялық  газетке көмекші  етіп тағайындады. 1962 жылы әскери қызметтен босатылған ол Рудныйға көшіп келді. Алғашында кез келген жұмыста істеп жүріп, фотоаппаратын ұмытқан жоқ.Түсірген суреттерін «Рудненский рабочий» газетіне жолдап отырды.

Жұмысына немесе мамандығына қызығу  1965-66 жылдары  арта түсіп, Александр Васильевич Пионерлер сарайында  үйірмесін, одан соң Кеншілер мәдениет үйінде «Горняк» фотоклубын ашты. Клубта олар балалармен біргелікте  көрмелер ұйымдастырды, алғашында тақырыптық: портреттер, жыл мезгілдеріне сәйкес  – күз, жаз, жанрлық – натюрморттар, пейзаждар, ал кейін жұмыстар арта түсіп, персоналды көрмелер ұйымдастыра бастады.

2019 жылғы қазан айының мерейгерлері

 

10  қазан

Сандригайло Николай Фаддеевич

Туғанына 110 жыл (1909 – 1982)

    Николай Фаддеевич Сандригайло 1909 жылы 10 қазан күні  Свердловск  қаласында дүниеге келді. Николайдың әкесі өмірденерте кетіп,  отбасын асырау үшін  анасына  қолқабыс тигізу мақсатында  жастайынан  еңбекке араласуға  мәжбүр болды. Тек 1923 жылы ғана ол Маневск ауданындағы шаруа жастарының  мектебіне түсті.Осы жерде 9 сыныпты бітіріп,  1928 жылы тау-кен техникумында оқып бастады. Николай Фаддеевич өзінің кеншілік өмірбаянын 1931 жылы Нижный Тагилде Высокогорск кен орынында  бастады.

1954 жылы СССР қара металлургия Министрлігінің  бұйрығымен  болашақ Соколов-Сарбай кен байыту комбинатының директоры болып тағайындалды. Мінезі жағынан энтузиаст Николай Фаддеевич Соколовск кен орынының жұмысын ешқандай қаржысыз, энергобазасыз, теміржолсыз және тұрғын үйсіз құрылыс алаңында бастап жіберді. Көп ұзамай дизелді  біркубты  экскаватор алынып, 1955 жылдың 13 қаңтарында қопару жұмыстары  басталып кетті. Магнитогрскіліктердің көмегімен арнайы темір шаналар жеткізілді, оларды трактормен қоса жегіп, экскаваторлар мен энергопоездерді тасыды. Өз күштерімен энергогенераторларға уақытша ғимарат құрып беріп, алғашқы құрылысшыларды жылу және жарықпен қамтамасыз етті.

2019 жылғы қыркүйек айының мерейгерлері

29  қыркүйек

Белянин Сергей Васильевич

туғанына 55 жыл (1964 – 2019)

 

Сергей Васильевич Белянин 1964 жылы 29 қыркүйекте дүниеге келді. Ол ерекше жаратылған шығармашылық адамы. Өнерге деген қызығушылығы бала кезден басталды. Көршісі, ерікті  суретші  Юрий Васильев  бейнелек өнерімен жәәне суретке  түсірумен айналысатын. Жеті жасар баланы алуан түрлі бояумен таныстырып, өнерге баулыған сол еді.

Сергей Белянин саудагерлікпен айналысты, кейін ССКӨБ  күзетші болып жұмыс істеді.  Бірақ бір күні ол суретшілер Сергей Казанцев және Игорь  Качаевтармен танысып, өнермен айналысып кетті.  1996 жылы  өз өмірін  мүсіншілікке бағыттады.

Бірнеше жылдың ішінде  Белянин халық арасында суретші ретінде өз орынын тапты.  Белянин жұмыстарында  ұшудың ерекше сезімдері суреттеліп, олар әрқашан жоғарыға, аспан мен күнге ұмтылды. Ол кез келген дүниеден ерекше зат жасай алады: ағаш, сымдар, шанышқы, пластик, болттар, гайкалар, бұрандалар, картинаны  қылқаламмен және  саусақ ұштарымен сала алады. Оның есебінде бүгінгі күні көптеген  көрмелер мен  перформанстар бар,  2005 жылы Рудныйдың тарихи-өлкетану мұражайында Сергей Беляниннің «Фантазии во времени» атты жеке еөрмесі ұйымдастырылды,  2009 жылы Орталық қалалық кітапханада  оның жұмыстарымен «Творения полны мелодий»  көрмесі  ашылды. Оның өзінің  табынушылары мен  коллекционерлері бар, барлық жағынан алғанда ол –  табысты да танымал суретші. Оның 600 ден астам жұмысы бар. Олар бүгінде әлемнің түкпір-түкпіріне  – СНГ елдеріне, Балтық, Германия, Бельгия, Голландия, тіпті Вранция мен Англияға  таралған.

Бірақ  мүсіндеу мен бейнелеу сабағынан  басқа  ол өлең жазады, бірақ оны жарияламай тек достары мен  өі үшін ғана жазады. Бұл да кездейсоқ емес: адам дарында болған кезде, ол жан жақты болады. Сергей Васильевич 2019 жылдың 17 наурызында  науқастан көз жұмды.

 

 

 

2019 жылғы қыркүйек айының мерейгерлері

23  қыркүйек

Любеля Наталья Ивановна

туғанына  80 жыл (1939-1962)

 

Наталья Ивановна Любеля  1939 жылдың 23 қыркүйегінде Волынск облысының Кречев қыстағында дүниеге келді. Нововолынск қаласының № 1 мектебінде білім алған  Наташа қабырға газеттерінің редакторы болды, өлеңдер жазды, Львовск мемлекеттік университетінің журналистика факультетіне  түсуге дайындалды. Бірақ мектеп бітіру кешінде  сыныптастарымен біргелікте барлығы бірге жаңа құрылысқа немесе тыңға баратын болып шешті. Волынск  обкомы  оларға  Соколов-Сарыбай КӨБ құрылысына комсомолдық жолдама тапсырды.

1956 жылдың тамызында олар құрылысқа келді. Волыннен келген қыздарды  № 112 жиырма адамдық палаткаға орналастырып, ЖБИ-1  арматур цехының заводына  жұмысқа жіберді. Қалалық комсомол комитетінің тапсырмасымен Наташа Любеля өндірістік базаның комсомол ұйымын басқарды;  «Разрешите потревожить» сатиралық газетін редакциялады; халықтар достығының жаны болды; құрбыларына өлеңдер жазып және оқып беріп жүрді, қалалық «Знамя Октября» және  «Костанайский комсомолец» газеттеріне  мақалалар жазды. Жұмысшы жастардың мектебіне барып жүріп, универститетке түсуге емтиханға дайындалды, және крановщиктердің курсын бітіріп алды.

Оның жан-жақты белсенді жұмысы адамдар арасында танымалдылыққа жетеледі: ол туралы  радиодан  айтып, жергілікті газеттерде  жазылды.1958 жылдың тамыз айында  мұқабасына  оның түрлі түсті фотосы  басылған, журналист Ада Левиннің жақсы  лебізі жазылған  «Работница» журналы шықты. Енді Наташа өзі де құрылысшылар туралы жаза бастады. Құрылыста крановщица болып жұмыс істеп жүріп, құрылысшы жастарға  шабыт беретін өлеңдер  жазуды жалғастыра берді.

2019 жылғы тамыз айының мерейгерлері

30 тамыз    

Верёвочкин Евгений Иванович

туғанына 85  жыл (1934) 

    Евгений   Иванович   Верёвочкин    1934  жылы 30 тамызда  Новгород  облысының Чапаев  ауылында дүниеге  келді. Рудный қаласына 1956  жылы көшіп келді.  Слесарь болып жұмыс істеп, кейін экскаватор машинистінің көмекшісі, Соколовск кенінде экскаватор  жүргізушісі болып жұмыс істеді.  1965  жылы  Рудный    индустриалды  техникумын  «Өндірістік  кәсіпорында электрмен жабдықтау» мамандығын бітіріп шықты.

Қазан     Революциясы   және   Еңбек қызыл ту   төсбелгілерімен, «Ерен еңбегі үшін»  медалімен марапатталды. Қазақ ССР еңбек сіңірген кеншісі.  СССР Жоғарғы Кеңесінің  Президиумының жарлығымен 1981 жылдың 2 наурызында оған  жемісті еңбегі үшін  Социалистік Еңбек Ері    атағы  беріліп, Ленин  орденімен  «Балға мен орақ» төсбелгісі  табыс етілді. 1996   жылдан бері    Евгений     Иванович   еңбек демалысында,  Рудный қаласында жасайды.

 

                     

2019 жылғы шілде айының мерейгерлері

27  шілде

Цепко Анатолий Васильевич

туғанына 60 жыл(1959-1980)

 

Анатолий Васильевич Цепко 1959 жылдың 27 шілдесінде Рудный қаласында дүниеге келді. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол «Казмеханомонтажда» үш жыл жұмыс істеді. 1979 жылдың 6 шілдесінде  СССР  қарулы күштері қатарына  шақырылды. 1980 жылы Анатолий Цепконы Ауғанстанға жіберді, ол жерде № 51863  әскери бөлімшесінде  ефрейтор қызметін атқарды. 10 шілде 1980 жылы   Анатолий Цепко өзінің жеке қаруынан бір жаудың көзін құртты, ал миномёттен  қарсыластың екі  нүтесін отқа орады. Бұл ұрыста ол қатты жарақат алып, соның салдарынан көп ұзамай қайтыс болды. 1981 жылдың 23 қаңтарында Анатолий Васильевич Цепко Қызыл жұлдыз  орденімен марапатталды. 19 шілде  1980 жылы  Рудный қаласының  бейітіне жерленді.

 

2019 жылғы шілде айының мерейгерлері

14 шілде

Битнер Виктор Артурович

туғанына 70  жыл (1949)

 

Виктор     Артурович     Битнер      –    талантты    математик, оқытушы.   15 жылдан астам уақыт № 4  мектептің  директоры болып қызмет атқарған ол өзінің  сүйікті ісі – балаларға математиканы үйретумен  айналысуға бел буды.

В.  А.  Битнерден  сабақ үйренуге қандай балалар келеді? Осы сұраққа жауап қайтара отырып ол:  «Математика сыныбына  оқушыларды қабылдау кезінде  конкурс ұйымдастырып, үздіктердің үздігін ғана қабылдаймыз» деді.   Математикаға бейімділіктен өзге, балалар ой өрісін дамытады. Олардан көбі шахмат, шашка ойнайды,  спорттық разрядтары бар. Мен әрқашан балалардың интеллектін дамытып, мәдени білім беретін мектепті армандап едім».  Және ол  өз тәжірибесінде  тәрбиенің жаңаша түрін жолға қою үшін өз жанын сала отырып, дәл сондай мектеп ашты.

Виктор    Артурович    –   жарқын тұлға, өз ұжымы мен оқушыларының алдында  абыройлы. Оның оқушылары жайында облыс аумағында, Республика аумағындағылардың баршасы біледі. 2000 жылы  «Рудный қаласының құрметті азаматы» атағы берілді.    Бүгінде Виктор Артурович  Германияда тұрады,   бірақ ол құрған №  4 мектеп гимназиясы Рудный қаласының  мақтанышы болып қала береді.